fbpx
Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Obraz Wyspiańskiego

Skarby zaklęte w obrazach i rzeźbach

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Travello » Gdzie pojechać? » Wrocław » Skarby zaklęte w obrazach i rzeźbach

Do Muzeum Narodowego we Wrocławiu można trafić spacerując bulwarem wzdłuż Odry. Za Zatoką Gondol znajduje się gmach muzeum z niezwykłymi skarbami. Wielbiciele zarówno średniowiecza jak i czasów współczesnych odnajdą tam eksponaty, które są bezcenne nie tylko dla Dolnego Śląska.

Dlaczego warto odwiedzić Muzeum Narodowe?

Muzeum jest skarbcem, w którym można zobaczyć arcydzieła sztuki śląskiej. Wystawa „Śląska rzeźba kamienna XII–XVI w.” ukazuje niezwykłe dzieła, które należą do najcenniejszych w Europie. Natomiast wystawa „Sztuka polska XVII–XIX w.” to zbiory pochodzące z Galerii Narodowej Miasta Lwowa (287 obrazów i rysunków) oraz z kilku muzeów kijowskich (180 prac). Do Wrocławia trafiły w ramach rewindykacji po 1945 r. Ekspozycja „Sztuka europejska XV–XX w.” prezentuje ponad 200 obrazów powstałych od renesansu po 1. poł. XX wieku. Wielbiciele sztuki nowoczesnej czy użytkowej z różnych okresów znajdą coś nieco dla siebie na ostatnim piętrze muzeum.

Wystawy stałe

Na pierwszym piętrze można zobaczyć przykłady romańskiej i gotyckiej rzeźby nagrobkowej. W lapidarium zgromadzono tam kilkanaście rzeźb kamiennych i ich fragmentów. Jednym z najstarszych eksponatów jest romański (XII-wieczny) tympanon z Ołbina pochodzący z portalu kościoła pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny i św. Wincentego.

Nie da się obojętnie przejść obok niezwykłych nagrobków śląskich książąt z rodu Piastów. Najcenniejszym obiektem jest nagrobek księcia Henryka IV Probusa (zm. 1290) wykonany pomiędzy rokiem 1300 a 1320. Nagrobek został przeniesiony z kościoła Św. Krzyża na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu. Historycy zgodnie uważają, że jest to jeden z najpiękniejszych gotyckich nagrobków książęcych w tej części Europy.

Na wystawie są prezentowane XV-wieczne witraże. Wyróżniają się intensywną kolorystyką, a szczególnie piękne są dwa przedstawiające scenę zwiastowania. Jeden z nich ukazuje archanioła Gabriela (po lewej), a drugi Marię.

Spacerując po galerii sztuki śląskiej XIV–XVI w. możemy poznać średniowieczny warsztat malarski i rzeźbiarski. Najstarszym dziełem jest Tron Łaski ze Świerzawy namalowany około 1350 r. Na obrazie możemy zobaczyć wpływy malarstwa bizantyjskiego oraz toskańskiego, jednak jego pierwotne pochodzenie nie zostało ustalone. Kolejnym obrazem, który przyciąga wzrok jest Matka Boska z Dzieciątkiem w komnacie namalowany około 1450 r. Majestatyczna postać Marii z Dzieciątkiem Jezus w średniowiecznej komnacie zaskakuje i ciekawi.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Poliptyk Zaśnięcia Marii z 1492 r. Pochodzi z kościoła Bożego Ciała we Wrocławiu, fot. M. Lenar

Sztuka polska XVII–XIX w.

Kolejną ekspozycją jest „Sztuka polska XVII–XIX w.”, na której prezentowane są obrazy z najważniejszymi wydarzeniami naszej historii, jak również niezwykłe obrazy z okresu Młodej Polski. W galerii można zobaczyć prace polskich artystów oraz twórców zagranicznych działających na terenie dawnej Rzeczpospolitej. Zobaczymy obrazy Bernarda Bellotta zwanego Canaletto, Piotra Michałowskiego, Juliusza Kossaka, Artura Grottgera czy Jana Matejki. W następnej sali wystawy prezentowane są pastele i akwarele malarzy młodopolskich, jak również dzieła wybitnych rzeźbiarzy. Podziwiać tu można wczesne prace Xawerego Dunikowskiego Portret matki (1899) i Prymulkę (1898). Co ciekawe Dunikowski przez kilka lat był związany z wrocławską Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, fot. M.Lenar

Pieter Brueghel mł., Lucas Cranach st. i Wasilly Kandinsky

Nie każdy spodziewa się wielkich europejskich nazwisk w tym muzeum, a jednak są – Pieter Brueghel mł., Lucas Cranach st., Francisco de Zurbarán, Élisabeth Vigée-Lebrun czy Wasilly Kandinsky. Obrazy tych malarzy są prezentowane w galerii „Sztuka europejska XV–XX w.”. Wystawę otwiera zestawienie dwóch renesansów – włoskiego i północnoeuropejskiego. Dalej znajdzie się coś dla wielbicieli prace twórców złotego wieku malarstwa niderlandzkiego i włoskiego baroku.

Wśród prezentowanych na uwagę zasługuje obraz Ewa z około 1531 r., dzieło Lucasa Cranacha st. Jest to tylko część większej całości – oryginalnie Ewa i Adam ukazani byli w pełnej postaci, jednak na początku XVII w. wycięto dwa fragmenty. Obraz został przemalowany! W tych działań powstały dwa mieszczańskie portrety. Jak podają źródła z muzeum, dopiero gdy obrazy trafiły do zbiorów muzealnych i zostały przeprowadzone badania konserwatorskie, okazało się, że pod przemalowaniami znajdują się oryginalne warstwy malarskie.  Po usunięciu przemalowań w l. 1933–1935 oczom konserwatorów ukazała się Ewa, a na drugim z obrazów Adam.
Niezwykle cennym obrazem w kolekcji muzeum jest namalowany w l. 1902–1903 Wieczór Wassilego Kandinskiego.

Na ostatnim piętrze znajduje się wystawa „Cudo-Twórcy”, która pokazuje dzieła użytkowe stworzone rękoma człowieka. Wystawa ma być podróżą w przeszłość, jednak z wyraźnymi odwołaniami do dobrze znanej codzienności. Warto zwrócić uwagę na zbiory współczesnego szkła i ceramiki. Jest to jedna z największych specjalistycznych kolekcji tego typu w Polsce. Wystawa podzielona jest trzy kolekcje: sztuki Bliskiego i Dalekiego Wschodu, rzemiosła artystycznego i kultury materialnej oraz współczesnej ceramiki i szkła artystycznego.

Muzeum posiada bogatą ofertę edukacyjnych zarówno dla starszych jak i najmłodszych miłośników sztuki. Ciekawe wykłady i warsztaty są świetną ofertą na weekendy.

Julia

Wytrawna podróżniczka palcem po mapie, wielbicielka legend i podań nie tylko dolnośląskich.

Zobacz artykuły

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *